logo pucharu uefa i ligi europy
Stadiony świata

Najmniejsi finaliści europejskich pucharów – część I

Przeczytasz w 10 min 

Zapanowała moda na wszelkiego rodzaju rankingi i zestawienia, to i ja postanowiłem stworzyć zestawienie finalistów Pucharu UEFA i Ligi Europy z najmniejszymi stadionami. A od 1971 roku czyli od pierwszej edycji rozgrywek tych zespołów było już trochę. Zatem zapraszam na przypomnienie „najmniejszych finalistów” w Europie. Kolejność chronologiczna.

 

FC Twente, stadion De Grolsh Veste (finalista edycji 1974/75)

Holenderski zespół z miasta Enschede występujący w Eredivisie. 3-krotny mistrz kraju i 4-krotny zdobywca Pucharu Holandii. W sezonie 74/75 osiągnął największy międzynarodowy sukces zajmując drugie miejsce w Pucharze UEFA przegrywając w finale z Borussia Monchengladbach. Po drodze klub eliminował m.in. Juventus czy Duklę Praga. Od 2014 roku klub zmagał się z problemami finansowymi, spadł nawet do drugiej ligi. Na koniec obecnego sezonu zajął 10 miejsce.

Klub na co dzień swoje mecze rozgrywa na De Grolsh Veste, czwartym co do wielkości stadionie w Holandii. Nazwa obiektu wzięła się od sponsora – lokalnego browaru Grolsh a „Veste” w języku niderlandzkim oznacza twierdzę. Obiekt może pomieścić niewiele ponad 30 tys. osób. Kiedy stadion otwarto mieścił on zaledwie 13,5 tys. widzów. Z czasem wraz ze wzrostem popularności klubu rosła pojemność stadionu. Jego budowa pochłonęła 30 mln guldenów i trwała zaledwie 14 miesięcy. Obiekt przechodził wiele renowacji, ostatnia miała miejsce w 20212 roku. FC Twente ma ambitne plany by w najbliższej przyszłości powiększyć pojemność do 40 tys. miejsc.

Twente Enschede - De Grolsh Veste

 

Club Brugge, stadion Jana Breydela (finalista edycji 1975/76)

Belgijski zespół z miasta Brugia występujący w Jupiter Pro Ligue, najwyższej klasie rozgrywkowej. 16-krotny mistrz kraju i 11-krotny zdobywca pucharu krajowego. Został założony w 1891 jako Brugsche Football Club. Jedyny klub piłkarski z tego kraju, który wystąpił w finale Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (1978 porażka 0:1 z angielskim klubem Liverpool F.C. na Wembley). W sezonie 75/76 wystąpił także w finale Pucharu UEFA ulegając także Liverpoolovi. W drodze do finału pokonywał takie tuzy jak Hamburger SV, Milan czy Roma. Oprócz Anderlechtu Bruksela jest to najczęściej występujący klub w europejskich pucharach.

Jego stadion, zresztą jak wszystkie z Belgii nie należy do urodziwych. Zbudowany w 1975 roku na fali zdobycia mistrzostwa kraju w 1973 roku. Początkowo nowy obiekt mieścił ok. 30 tys. widzów, z czego tylko 8 tys. to były miejsca siedzące. Dopiero w 1993 roku ze względu na standardy UEFA zainstalowano krzesełka na wszystkich sektorach. Jego ostateczna pojemność to 29 000, na krótko przed EURO 2000 zdecydowano się na generalną modernizację stadionu. Oprócz Club Brugge na tym stadionie swoje mecze rozgrywa także Cerlce Brugge. Na trybunie północnej krzesełka tworzą napis „Jan Breydel Stadion”. Miejsca na odnowionych trybunach razem z łukami są w kolorach drużyn z Brugii. Podczas EURO 2000 w Brugii rozegrano 4 mecze.

FC Brugge - Jan Breydel Stadium

 

S.C. BASTIA, Stade Armand-Cesari (finalista edycji 1977/78)

Najmniejszy klub z najmniejszego miasta w historii triumfatorów i finalistów Pucharu UEFA i Ligi Europy. Bastia to małe 42-tysięczne miasteczko na wybrzeżu Korsyki, główne miasto handlowe i przemysłowe. Także ważny ośrodek turystyczny. Sam klub powstał w 1905 roku, wspomniany występ do największy sukces tego małego klubu. W 1997 roku wygrali nieistniejący już Puchar Intertoto. W finale Korsykanie zmierzyli się z PSV Eindhoven, pierwszy mecz bezbramkowo zremisowali a drugi przegrali 0 do 3. Obecnie klub awansował do drugiej ligi. W ostatnim sezonie w składzie Bastii był tylko jeden obcokrajowiec – Marokańczyk Chaouki Ben Saada.

Stade Armand-Cesari powstał w 1932 roku, łącznie był odnawiany 7-krotnie. Może on pomieścić 17 ooo widzów. Ze stadionem na Korsyce wiąże się tragiczna historia. W 1992 roku podczas meczu z Olimpique Marsylia zawaliła się jedna z trybun. Zginęło wówczas 18 osób a ponad 2300 zostało rannych. Od początku lat 90-tych w pewnych odstępach czasu do 2012 odbywały się renowacje i stawianie kolejnych trybun. W tej chwili trwa zagospodarowanie trybuny dla „ultrasów”.

SC Bastia - Stade Armand Cesari

 

Ipswich Town FC, Portman Road (zwycięzca Pucharu UEFA w 1981 r.)

Angielski klub z miasta Ipswich występujący na co dzień w League One. Został założony w 1878 roku. W latach 70-tych ubiegłego roku niemal regularnie grał w europejskich rozgrywkach. W 1981 roku w finale pokonał holenderski AZ Alkmaar. Wcześniej w 1/8 finału pokonał Widzew Łódź w dwumeczu pokonując „robotników” 5-1. W 2019 roku klub spadł z Championship.

Swoje mecze rozgrywają na Portman Road, typowym angielskim obiekcie z czterema oddzielnymi trybunami i niskim dachem. Dwie z nich ma swojego patrona, zasłużonego gracza dla angielskiej piłki – Alfa Ramseya, Sir Bobby’ego Robsona. Pierwsza transmisja ze stadionu odbyła się w 1962 roku. Obecnie stadion pomieści niewiele ponad 30 000 widzów, każda z trybun ma dwa piętra.

Ze stadionu wiele razy korzystała także reprezentacja narodowa, szczególnie ta młodzieżowa. Na stadionie dwa razy odbyły się także mecze hokejowe a także mistrzostwa w lekkoatletyce.

Ipswitch Town - Portman Road

 

AZ Alkmaar, AFAS Stadion (finalista Pucharu UEFA 1980/81)

Holenderski klub z miasta Alkmaar, założony w 1976 roku z połączenia dwóch klubów: Alkmaar ’54 i FC Zaanstreek. Obecna nazwa funkcjonuje dopiero od 1986 roku. Klub dwukrotnie zdobył mistrzostwo Holandii, czterokrotnie puchar kraju. Wielokrotnie występował w europejskich pucharach jednak największy sukces finał Pucharu UEFA w 1981 roku, w ostatnim meczu uległ wspomnianemu wcześniej Ipswich Town. AZ Alkmaar prowadziło wielu znakomitych rodzimych trenerów m.in. Marco Van Basten, Luis Van Gaal, Ronald Koeman czy Dick Advocaat. W 2007 roku utworzono jedną z pierwszych w kraju sekcję żeńską piłki nożnej.

Klub obecnie rozgrywa swoje mecze na nowym stadionie AFAS Stadion mogącym pomieścić 19500 osób. Zastąpił on w 2006 roku stary stadion Alkmaarderhout dla 9 tysięcy widzów. Na obecnym stadionie jest możliwość powiększenia trybun do ponad 30 000 miejsc jednak przez bankructwo jednego ze sponsorów nie udało się zrealizować pomysłu. Obiekt jest też nazywany stadionem Zwycięstwa a to przez to, że był wybudowany w czasie obchodów kolejnej rocznicy Wojny Osiemdziesięcioletniej. W 2019 roku po zawaleniu się dachu nastąpiła niewielka renowacja stadionu gdzie dodano 2 tysiące krzesełek.

AZ Alkmaar - AFAS Stadium

 

IFK Goteborg, Gamla Ullevi (Zwycięzca Pucharu UEFA w latach 1982 i 1987)

Szwedzki klub z najwyższej klasy rozgrywkowej. 18-krotny mistrz Szwecji i 8-krotny triumfator Pucharu Szwecji. Założony w 1904 roku, jest jednym z najstarszych w kraju. Oprócz Malmo FF jest najczęściej występującym w europejskich pucharach szwedzkim klubem. Jednak początek lat dwutysięcznych to nie jest dobry czas dla zawodników z Goteborga.

Gamla Ullevi to ich rodzimy stadion zbudowany w 2009 roku. Postał w miejscu zburzonego obiektu o tej samej nazwie. Słowo Gamla czy stary po szwedzku dodano ze względu na to, że tuż obok wybudowano bardziej znany obiekt Ullevi m.in. z EURO 92. Plany zakładały wybudowanie obiektu na 28000 miejsc z zamykanym dachemi halę do hokeja. Jednak ze względu na wysokie koszty zrezygnowano z tego pomysłu. Na obecnym stadionie oprócz graczy IFK występują także GAIS i Örgryte. Posiada on 18500 miejsc. W 2009 na stadionie odbyła się część meczów Euro U21.  Z każdym sezonem średnia frekwencja na meczach IFK Goteborg drastycznie spada i w tej chwili wynosi niewiele ponad 10000 widzów na mecz.

IFK Goteborg - Gamla Ullevi

 

RSC Anderlecht, Stade Constant Vanden Stock (triumfator Pucharu UEFA w 1982 i finalista w roku 1984)

Najbardziej utytułowany klub belgijski z miasta Anderlecht, położony w zespole miejskim Brukseli. Przez co jego Oficjalna nazwa to Royal Sport Club Anderlecht a nie Anderlecht Bruksela. Aż 37 razy zdobywał mistrzostwo kraju i 9-krotnie puchar kraju. Jest także najczęściej występującym belgijskim klubem w europejskich pucharach. W 1933 roku klub otrzymał status królewski i przyjął nazwę Royale SC Anderlechtois. Oprócz wygranej w pucharze UEFA klub ma na swoim koncie także triumf w Pucharze Zdobywców Pucharu i Superpuchar Europy. W belgijskim klubie grali  m.in. Marcin Wasilewski i Łukasz Teodorczyk.

Klub rozgrywa swoje mecze na Stade Constant Vanden Stock (obecna nazwa dzięki sponsorowi to Lotto Park). Obecna pojemność to 28000 miejsc. Zbudowany w typowym belgijskim stylu czyli zamknięty obiekt z czterema dwupiętrowymi trybunami. Choć powstał on w 1917 roku to budowa o powiększeniu trybun do dwóch pięter zapadła dopiero w latach 80-tych ubiegłego wieku. Stadionowi patronuje Constant Vanden Stock, legenda Anderlechtu i belgijskiej piłki. W 2014roku zapadła decyzja o tym by klub przeniósł się na nowy ponad 60-tysięczny narodowy obiekt w Brukseli.

RSC Anderlecht - Constant Vanden Stock

 

Videoton Székesfehérvár, MOL Aréna Sóstó (finalista Pucharu UEFA sezonie 1984/85)

Dawniej Videoton Székesfehérvár a obecnie MOL Fehérvár FC. Historia nazwy klubu jest bardzo długa głównie przez dodawanie nazw sponsora. Swoją siedzibę ma w mieście Székesfehérvár, 3-krotnie zdobywał mistrzostwo kraju a 2 razy puchar kraju. Jednak największym sukcesem był występ w finale Pucharu UEFA w 1985 roku gdzie ulegli Realowi Madryt. Po drodze w ćwierćfinale Węgrzy pokonali Manchester United. W ostatnich latach regularnie gra w kwalifikacjach Ligi Mistrzów i Ligi Europy.

MOL Aréna Sóstó to nowoczesny obiekt zbudowany w 2018 roku w miejscu dawnego Stadionu Sóstói gdzie padł rekord frekwencji 45 000 widzów na… 14-tysięcznym obiekcie w meczu finałowym przeciwko Realowi. Obecna arena to także 14-tysięcznik, wewnątrz przypomina nieco naszą Arenę Lublin. Stadion posiada tylko jedno piętro trybun. Stadion Fehrevaru można nazwać ekologicznym a to za sprawą wielu terenów zielonych dookoła a kładki spacerowe umożliwiają obserwację ptaków z rezerwatu. Obok stadionu postawiono także wieżę widokową skąd możemy podziwiać panoramę obiektu. Wieczorem na fasadzie stadionu rozświetlana jest iluminacja w kolorach klubu.

Videoton - MOL Arena

 

Dundee United FC, Tannadice Park (finalista Pucharu UEFA w sezonie 1986/87)

Szkocki klub z miasta Dundee założony w 1909 roku jednak z obecną nazwą dopiero od 1923. Zaledwie jeden raz zdobyli mistrzostwo Szkocji, było to w 1983 roku. Natomiast największy sukces klubu w historii to finał Pucharu UEFA z IFK Goteborg w 1987 r. W ostatniej dekadzie klub nie spadł poniżej 6 miejsca w tabeli na koniec sezonu czy to w pierwszej czy drugiej lidze. Jednym z przydomków jest „The Tangerines” (mandarynki) od koloru strojów w jakich grają. Największym ich rywalem jest lokalne Dundee FC, których stadiony są oddalone od siebie o zaledwie 180 m.

Tannadice Park, 14-tysięczny stadion oddany do użytku już w 1897 r. Jednak rekord frekwencji to aż 28 tysięcy podczas meczu z Barceloną w 1966 roku. Poprzednia nazwa stadionu to Clepington Park, na obecną zmieniono dopiero w 1909 r. Krzesełka na całym obiekcie zawitały dopiero w 1994 roku zgodnie z wymaganiami federacji. Oprócz meczów piłkarskich na Tannadice Park odbywały się także walki bokserskie. Ostatnia renowacja miała miejsce w 2009 roku gdzie m.in. zamontowano oświetlenie na dachach trybun.

Dundee United - Tannadice Park

 

Bayer Leverkusen, BayArena (triumfator Pucharu UEFA w 1987 r.)

Niemiecki klub piłkarski z pierwszej Bundesligi z siedzibą w Leverkusen. Powstał w 1904 roku natomiast sekcja piłkarska istnieje od 1907 roku. Zespół nigdy nie zdobył najważniejszego trofeum krajowego. W 1993 roku zdobył Puchar Niemiec. Od 1999 roku właścicielem klubu jest koncern farmaceutyczny Bayer. Stąd przydomek „Aptekarze”. Klub miał w swoim składzie wiele gwiazd piłki m.in. Niko Kovaca, Toniego Kroosa, Emersona, Dymitara Berbatova czy Jacka Krzynówka.

W latach 90-tych niemal regularnie występował w europejskich pucharach. Największy sukces to zwycięstwo nad Espanyolem w 1987 roku w Pucharze UEFA. Ponadto klub często występował w fazie grupowej Ligi Mistrzów. Polskim kibicom z pewnością na myśl o Bayerze przychodzi piękna bramka Krzynówka w meczu z Realem Madryt w sezonie 2004/05.

BayArena to jeden z ładniejszych obiektów Bundesligi. Jego pojemność to 30210 miejsc. Stadion Bayeru powstał w 1958 roku. W 1963 roku na stulecie firmy Bayer zainstalowano na stadionie sztuczne oświetlenie. Niecodziennym rozwiązaniem na stadionie jest to, że zaplecza biznesowe są ulokowane za jedną z bramek a nie wzdłuż boiska jak to jest zazwyczaj. Ostatnią renowację przeszedł w 2009 roku gdzie zamontowano dach, który podobno widziany z lotu ptaka miał przypominać pastylkę leczniczą czyli jeden z produktów właściciela klubu.

Bayer Levercusen-BayArena

 

Podczas pisania artykułu brałem pod uwagę stadiony max do 30 tys. z małym okładem. Obecnie wymienione drużyny mogą grać innych stadionach w porównaniu tych z okresu triumfu w Pucharze UEFA lub w Lidze Europy.

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Skip to content