derby afryki główne zdjęcie
Stadiony świata

Największe Derby Afryki

Przeczytasz w 10 min

Afryka to jeden z najbarwniejszych kontynentów jeśli chodzi o futbol. Przynajmniej gdy myślimy o kibicach na trybunach, a tych na długo pamiętamy choćby z kolejnych edycji Pucharu Narodów Afryki. Także nie na darmo Afryka jest nazywana fabryką piłkarzy. To stąd co roku wyjeżdża w świat kilkanaście tysięcy młodych graczy. Lokalne rozgrywki też są niczego sobie. Zapraszam na subiektywny ranking po największych Derbach Afryki.

 

Jeśli chodzi o pojedynki derbowe na „Czarnym Lądzie” to przede wszystkich znajdziemy je w krajach arabskich. Natomiast jeśli pojedziemy na południe kontynentu to także znajdziemy lokalne perełki. Zaczynamy z wysokiego C.

Al Ahly SC – Zamalek SC (Egipt)

Arabski klasyk, derby Egiptu czy derby Kairu. To spotkanie ma kilka przydomków. A z pewnością na nie zasługuje. Oba egipskie zespoły to najbardziej utytułowane kluby w Afryce. Al Ahly Sports Club powstał 24 kwietnia 1907 r. Założył go anglik Mitchell Ince. „Al Ahly” to w wolnym tłumaczeniu „Narodowy”. Miał on jednoczyć społeczeństwo. Al Ahly swoje mecze rozgrywa na 75-tysięcznym Cairo International Stadium. A jeszcze do niedawna mogącym pomieścić ponad 100 tysięcy! (link). Klub ma w swoim dorobku aż 42 mistrzostwa Egiptu i 37 pucharów kraju. jest najbardziej utytułowanym klubem w egipskiej oraz afrykańskiej historii piłki nożnej.

Natomiast Zamalek to klub, który powstał 5 stycznia 1911 i także został założony przez Europejczyka Jerzego Zygmunta Merzbacha. Jego obecna nazwa istnieje dopiero od 1952 roku po rewolucji egipskiej a Zamalek to jedna z dzielnic Kairu. W swojej gablocie ma 14 tytułów mistrza kraju i 28 pucharów kraju. Co ciekawe Zamalek także rozgrywa swoje mecze na Cairo International Stadium. Mamy tu kolejny przykład gdzie derby rozgrywane są przez dwie ekipy na tym samym obiekcie, tak jak np. Derby Rzymu czy Mediolanu.

Wg magazynu World Soccer derby Kairu znajdują się na liście najgorętszych derby na świecie.
W porównaniu do europejskich lokalnych rywali, w kairskich klubach znajdziemy wielu graczy, którzy grali zarówno w jednym jak i w drugim klubie.

derby kairu

 

Wg oficjalnych statystyk Al Ahly może liczyć w kraju na wsparcie aż 50 mln zdeklarowanych fanów. Fani obu klubów szczerze się nienawidzą i często dochodzi między nimi do awantur. Mecze derbowe sędziują międzynarodowi arbitrzy. Niestety nieraz w czasie meczów dochodziło do scen rodem z Ameryki Południowej, gdzie kibice jednej z drużyn zostali zabici. Jak to zwykle bywa z dużymi klubami, ich kibice mają swoje zamiłowania polityczne. Al Ahly to klub biedniejszej części społeczeństwa, natomiast Zamalek skupia ludzi wykształconych, zamożnych, także przybyszów spoza Egiptu.

Oprawy kibicowskie należą do jednych z najefektowniejszych na kontynencie a nawet na świecie. Nigdy tam nie brakuje pirotechniki i sektorówek. Trybuna ultrasów Al Ahly nosi nazwę Talta Chimal a grupa kibiców jest największa w Afryce. Z kolei ekipa Zamalek „Ultras White Knights” wg legendy zapoczątkowała ruch Ultras w Egipcie.

Club Africain – Espérance ST (Tunezja)

Derby Tunisu to już kawał historii. Ich pierwszy pojedynek odbył się w sezonie 1923/24. Mecze derbowe odbywają się na 65-tysięcznym obiekcie Hammadi Agrebi.  Oba kluby grają ze sobą w najwyższej klasie rozgrywkowej od 1937 roku.

Club African założony w 1920 r. ma w swoim dorobku 13 mistrzostw kraju i 13 pucharów krajowych. Swoje pierwsze mistrzostwo zdobył jeszcze za czasów okupacji francuskiej. Oprócz sekcji piłkarskiej ma też w swoim „portfolio” także drużyny piłki ręcznej czy koszykówki. Jest to pierwsza tunezyjska drużyna, która wygrała Afrykańską Ligę Mistrzów.

derby tunisu

 

Esperance Tunis został założony w 1919 roku przez dwóch przyjaciół w kawiarni o nazwie Café de l’Espérance. Stąd też przyjęto nazwę klubu Espérance Sportive de Tunis. Po uzyskaniu niepodległości przez kraj, Espérance stał się najbardziej utytułowanym klubem w Tunezji. Zdobył aż 32 tytuły mistrza kraju i 15 pucharów Tunezji. Do klubu należą dwie największe grupy ultras: Ultras L’Emkachkhines założona w 2002 roku, która czerpała wzorce z włoskich grup kibicowskich a także Zapatista Esperanza założona w 2007 roku. Nazwa wzięła się od jednego z rewolucjonistów meksykańskich Emiliano Zapaty. To te dwie ekipy odpowiadają za jeden z bardziej żywiołowych dopingów na kontynencie.

Kaizer ChiefsOrlando Pirates, Derby Soweto (RPA)

Największe afrykańskie Derby na południe od równika. W tym przypadku ważne jest nie tyle sport i drużyny co miejsce rozgrywania meczów. Soweto to dzielnica Johannesburga największego miasta RPA i czwartego miasta w całej Afryce (licząc cały zespół miejski). Zbudowana w 1904 roku i zamieszkiwana wyłącznie przez czarnoskórych, głównie górników z kopalni diamentów i ich potomków. W 1963 roku nastąpiło połączenie czterech okolicznych osiedli o podobnym charakterze w jedno miasto Soweto. Nie istniał tu żaden zakład pracy, była to typowa „sypialnia” z ogromnym procentem przestępczości.

Soweto jest symbolem walki o zniesienie apartheidu, w tym mieście zamieszkiwali znani działacze społeczni tj. Nelson Mandela czy biskup anglikański Desmond Tutu. W 1976 roku nastąpiło krwawe stłumienie protestów przeciwko wprowadzeniu języka afrikaans w szkołach. W dwudniowych zamieszkach zginęło 176 osób.

Przechodząc do sportu, mecze derbowe pomiędzy wspomnianymi drużynami sięgają roku 1970 XX w. Kaizer Chiefs Football Club powstał 7 stycznia 1970 r. Założył go Kaizer Motaung, południowoafrykański piłkarz, po powrocie z USA, gdzie grał przez trzy lata w klubie Atlanta Chiefs. Co ciekawe jest wychowankiem Orlando! Nazwa zespołu pochodzi od imienia założyciela a także od amerykańskiego klubu, w którym grał. 11-krotnie zdobyli mistrzostwo kraju, 41 razy wygrywali turnieje krajowe.

W  2001 wygrali afrykański puchar klubowych mistrzów. Swoje mecze rozgrywają na dobrze znanym
z mundialu w 2010 roku FNB Stadium, największym na kontynencie.

soweto derby

 

Orlando Pirates Football Club został założony w roku 1937 i jest jednym z najstarszych klubów w RPA. Drużynę założyli potomkowie migrujących pracowników kopalni złota. A skąd nazwa? Tu nie będzie żadnej podpowiedzi. Nazwę zaproponował ówczesny i jednocześnie pierwszy prezydent klubu Buthuel Mokgosinyane po obejrzeniu filmu „The Sea Hawk”. Witamy w Afryce…

Dziewięciokrotnie „Piraci” wygrywali mistrzostwo kraju a także 19 razy różnego rodzaju puchary krajowe. W 1995 roku zdobyli Afrykańską ligę mistrzów. Swoje spotkania rozgrywają na 45-tysięcznym Orlando Stadium, który podczas mundialu w 2010 był jedną z baz treningowych.

„Wodzowie” czyli Chiefs 20 razy wygrywali Derby Soweto, „Piraci” także tyle samo a 19 razy padł remis. Derby trafnie opisał południowoafrykański dziennikarz Percy Zvomuya, prywatnie kibic Orlando Pirates:
„Piłka nożna z pięknej dyscypliny stała się towarem, przemysłem. Zatraciła się bezpowrotnie. Derby, to jedyne spotkania, które zawierają w sobie pierwotne założenia futbolu. Są tu: szaleństwo i namiętność, walka o terytorium, honor, godność”.

Jak to zwykle bywa kluby są rywalami na boisku natomiast łączy ich wspólna historia walki
z apartheidem. Warto odnotować, że kibice obu drużyn żyją ze sobą w umiarkowanej zgodzie a ich mecze są zawsze ozdabiane kolorowym i żywiołowym dopingiem. I niemal zawsze z nieszczęsnymi wuwuzelami…

Al Ahly – Al-Ittihad (Libia)

Dwa kluby z Trypolisu, to najbardziej utytułowane libijskie drużyny, z prężnymi ekipami kibicowskimi. Tripoli Derby to mecze ze sporą dawką pirotechniki na trybunach i głośnym dopingiem. Oba kluby grają na Tripoli Stadium gdzie może zasiąść 65 tysięcy kibiców. Często ze względu na wojnę domową mecze przekładano na stadion w Bengazi.

Al-Ahly Trypolis został założony  19 września 1950 r. 12 razy zdobył mistrzostwo kraju i 6-krotnie puchar Libii. Jednak na arenie międzynarodowej nie zdobył żadnego trofeum. Pierwotnie klub miał się nazywać Al Istiqlal czyli niepodległość, natomiast władze brytyjskie w obawie o bezpieczeństwo odmówiły przyjęcia tej nazwy.  Kolor klubu to zielony co ma oznaczać niezależność, pokój i nadzieję dla kraju. Ciekawostką jest to, że w składzie może być maksymalnie trzech graczy bez obywatelstwa z kraju Afryki północnej.


Jeśli podoba Ci się ten artykuł i chciałbyś czytać takich więcej, proszę wesprzyj mojego bloga i kliknij w poniższy baner kupując mi kawę. Tym małym gestem przyczynisz się do rozwoju mojego bloga i pasji. Bardzo dziękuję!

logo-buycoffee


 

Al-Ittihad Powstał 29 lipca 1944r. z połączenia dwóch klubów Al-Nahda i Al-Shabab. 19-krotny mistrz Libii i 7-krotny triumfator Pucharu Libii. Piętnastokrotnie występował w Afrykańskiej Lidze mistrzów natomiast nigdy nawet nie zbliżył się do podium tych rozgrywek.

derby trypolisu

 

Klub jest znany z najlepszego dopingu w kraju, za który odpowiadają dwie grupy RED Aurora i Tiha. Jak już wspomniałem zespół rozgrywa swoje mecze na stadionie Tripoli natomiast trenuje na małym 5-tysięcznym obiekcie im. 7 października.

Raja CA – Wydad AC (Maroko)

Chyba najlepsze powinno się zachować na koniec więc lecimy do Maroka. Derby Casablanki to jedne z największych derbów Afryki. Miasto Casablanca bardziej wszystkim się kojarzy z filmem o tym samym tytule niż
z futbolem ale spieszę rozwiać wątpliwości, że to naprawdę mocne wydarzenie na kibicowskiej mapie.

Raja został założony w 1949 roku przez grupę artystów zwanych „FATH”. Francuskie władze zablokowały zatrudnienie marokańskiego prezesa, a nowym został Algierczyk z francuskim paszportem Benabadji. Następnie Raja zarządzana była przez marokańskich nacjonalistów walczących o niepodległość kraju. Stąd też zielony kolor strojów i herbu, który jest kolorem Islamu a jednocześnie nadziei i pokoju. Swój pierwszy sukces w profesjonalnej piłce Raja osiągnął w 1974 roku, kiedy wygrał Puchar Maroka. Natomiast w 1988 roku wywalczył swój pierwszy tytuł mistrzowski. W swoim dorobku ma 12 tytułów mistrza kraju i 8 krajowych pucharów. 3 razy zdobył Afrykańską Ligę Mistrzów. Skład zespołu to niemal sami Marokańczycy. Obcokrajowców w obecnym sezonie jest tylko pięciu. Raja jest trzecim klubem w Afryce pod względem liczby fanów (po wielkich markach z Kairu).

derby casablanki

 

Jego rywal Wydad powstał 8 maja 1937 roku jako Wydad Athletic Club. Jako pierwsza została utworzona sekcja pływacka. Kolejne sekcje sportowe zostały utworzone w następnych latach. W 1938 roku powstała sekcja tenisowa, a w 1939 piłkarska. Swój pierwszy sukces zespół piłkarski Wydadu osiągnął w 1947 roku, kiedy wywalczył mistrzostwo Maroka, gdy kraj ten był jeszcze pod protektoratem Francji. W swojej gablocie ma 22 tytuły mistrza kraju i 9 pucharów Maroka. Wydad ma kilka dużych grup kibicowskich natomiast najbardziej znana, nie tylko w Afryce, ale też na świecie to Ultras Winners 2005.

I jak to w derbach bywa zespoły dzieli niemal wszystko zaczynając od kolorów – Raja to ci zieloni  a Wydad czerwoni. Raja reprezentuje klasę robotniczą, Wydad to  marokańska klasa średnia. Niemal 1/3 sezonów ligi marokańskiej kończyła się zwycięstwem któregoś zespołu z Casablanki. I mamy kolejny przykład gdzie oba kluby z jednego miasta grają swoje mecze na tym samym stadionie. Tym razem chodzi o największy w kraju obiekt Mohammada V. A na trybunach dzieje się tu wszystko, od pirotechniki, przez niesamowite ruchome kartoniady aż do, niestety, wielkich zadym i ich ofiar.

 

Przez kilka sezonów mecze derbowe ze względów bezpieczeństwa były rozgrywane w Rabacie. Agresja była tak duża, że nie potrafili nad nią zapanować nawet specjalnie mobilizowani na derbowe mecze policja i wojsko, pamiętający najgorętsze manifestacje uliczne w Maroku. Relacjom z samego meczu poświęca się niemal tyle samo miejsca, co kibicowskim oprawom.

fot. : internet

Zostaw odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Skip to content